Marker Wadden als leerschool
Tijdens het KIMA-congres op 1 juli presenteerden onderzoekers Stephanie IJff en Jeroen Veraart het rapport ‘Een uniek project, een unieke samenwerking - De governance van Marker Wadden ontleed’. Het rapport bevat een analyse van hoe de samenwerking in dit unieke project tot stand kwam en wat we daarvan kunnen leren. Uit basis van interviews met betrokkenen bij de Marker Wadden blijkt vooral: dit smaakt naar meer.
Nooit eerder is dit op deze schaal vertoond; een NGO die met een plan aanklopt bij Rijkswaterstaat om een groot infrastructureel plan te realiseren. De rest is geschiedenis: de Marker Wadden zijn zowel voor de natuurwaarde als qua communicatie nu al een doorslaand succes. Juist broedvogels die het in Nederland moeilijk hebben weten de eilanden te vinden en het gebied geniet grote bekendheid.
Wennen
Toch is het succes volgens Stéphanie IJff, trekker van het Governancespoor binnen KIMA samen met Jeroen Veraart (Wageningen Environmental Research), absoluut geen vanzelfsprekendheid. ‘Zo was het met name voor Natuurmonumenten en Rijkswaterstaat erg wennen aan elkaars werkwijze. Dat is ook niet zo vreemd, want de organisaties zijn elkaars tegenpolen’, zo legt de onderzoekster bij Deltares uit. In het rapport wordt beschreven hoe ze uiteindelijk toch tot een goede samenwerking zijn gekomen, bijvoorbeeld door rekening te houden met elkaars expertise: ‘Natuurmonumenten heeft veel ervaring met fondsenwerving en communicatie en Rijkswaterstaat juist met grootschalige projecten. Dat vult elkaar goed aan.’ [tekst loopt door onder afbeelding]
Een droom
Uiteindelijk blijkt vooral enthousiasme en doorzettingsvermogen van de betrokkenen belangrijk. ‘De drieëntwintig respondenten die ik sprak waren zich allemaal bewust dat ze op alle fronten met een uniek project bezig zijn met veel allure. Wat dat betreft symbolisch dat de financiering mede mogelijk is gemaakt is door het droomfonds van de Nationale Postcodeloterij.’
Het governancespoor binnen KIMA lijkt tussen de andere technische onderzoeksthema’s een vreemde eend in de bijt. Toch ziet Stéphanie dat steeds meer onderzoekers inzien welk doel het dient en hoe het hun discipline raakt. ‘Je kunt technisch gezien nog zo’n goede oplossing hebben, vaak is het toch wie betaalt wie bepaalt. Het is niet voor niets dat er steeds meer bestuurskundigen werken bij Deltares. Maar het blijft anders dan ecologisch onderzoek. Vogels die kun je tellen, terwijl je hier mensen observeert.’
Inspiratie
Navelstaarderij is de rapportage absoluut niet. ‘Het is juist de bedoeling dat de interviews inzicht geven en inspiratie bieden voor nieuwe gedurfde projecten in de toekomst’, legt Stéphanie uit. ‘Het is belangrijk de opgedane kennis te delen, dat zou bijvoorbeeld kunnen in een handreiking voor projectleiders’